Ludzie przystosowują się  do zmian pór roku. Związane są z tym sezonowe wahania parametrów fizjologicznych i biochemicznych. Zimą przystosowujemy się do niskich temperatur, innego pokarmu. Patrzę na swoje dzieci i zauważam tempo ich rozwoju. Przyrost masy ciała i wzrostu jest intensywny na wiosnę, osiąga szczyt w lecie i na początku jesieni, a w okresie zimowym maleje.

Patrząc głębiej, zmiany możemy obserwować także we krwi. Zawartość białka jest większa w zimie, mniejsza w lecie, a zimą najwyższy jest poziom leukocytów. Poziom wapnia jest największy latem, a najmniejszy w lutym i marcu, gdy odchodzi zima. Z kolei poziom magnezu, sodu czy fosforanów jest najwyższy latem, a najniższy zimą. Natomiast poziom witaminy C jest wysoki jesienią, a spada na przełomie wiosny i lata.

Sezonowość jednoznacznie wpływa na zachorowalność organizmu. Dolegliwości choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy nasilają się wiosną i jesienią, a bóle korzonkowe wiosną. Jak widać z rytmów biologicznych, natura przeplata okresy bardzo aktywne okresem wyciszenia.

Dobra kondycja układu immunologicznego jest kluczowa dla naszego zdrowia. Odpowiedni poziom odporności pomaga nie tylko szybko uporać się z banalną infekcją wirusową.  Ponadto, jest nie do przecenienia także w przypadku walki z poważnymi chorobami, takimi jak schorzenia przewlekłe.

Na kondycję układu immunologicznego pracujemy od wczesnego dzieciństwa.

W najmłodszym okresie życia człowieka najlepszym treningiem dla odporności są infekcje!

Coraz więcej zwolenników wśród lekarzy znajduje pogląd, aby na organizm patrzeć w sposób całościowy, uwzględniać zależności między różnymi narządami. Aby nie obciążać organizmu, jako pierwszą linie leczenia stosuje się metody terapii naturalnej: homeopatię ziołolecznictwo.

Pomimo sezonowych zmian przyrody, próbujemy adoptować się do nowej sytuacji. Stale musimy być aktywni, czasem zupełnie wbrew zmianom w naszym organizmie. Wraz z nadejściem wiosny czujemy się zmęczeni, senni, mamy problemy z koncentracją.

Lekarze i farmaceuci twierdzą, że to normalny spadek formy, spowodowany przesileniem wiosennym. Ponieważ jesteśmy poddani naciskom cywilizacji, coraz trudniej adaptujemy się do sezonowych zmian. Do ogólnego osłabienia przyczyniają się także zmiany ciśnienie atmosferycznego i wilgotności powietrza. Dlatego zacznijmy od trybu życia.

Stale powraca kwestia wysiłku fizycznego, a także nadwagi i otyłości, związanych z brakiem ruchu. Generalnie nadwaga nie sprzyja naturalnej odporności. Aktywność fizyczna oraz odpowiednia dieta mają podstawowe znaczenie dla sprawnie działającego układu immunologicznego.

Ciepłe posiłki, rozgrzewające organizm, są bardzo pomocne w okresie przesilenia.

O obecności warzyw, owoców i chudych mięs w menu, a także o częstości posiłków nie muszę przypominać.

Unikajmy cukrów prostych rafinowanych. Przyczyniają się do rozwoju kandydozy, czyli przerostu określonej flory grzybiczej w jelitach, niedoboru pierwiastków śladowych i witamin.

Jeśli decydujemy się na suplementację witamin czy minerałów, zróbmy to w oparciu np. o analizę pierwiastkową włosa. Badanie krwi nie odzwierciedla bowiem ich rzeczywistej zawartości witamin i minerałów w organizmie.

Dobry wpływ na układ immunologiczny mają witaminy: A (odpowiada za regenerację nabłonków, wytwarzanie przeciwciał, działanie przeciwnowotworowe), B6 (stymuluje syntezę przeciwciał), D3 (wpływa na funkcję makrofagów), C (pomocna w chorobach wirusowych). Cynk ma działanie przeciwinfekcyjne, jest pomocny w kłopotach alergicznych. Magnez m.in. łagodzi skutki stresu, który zdecydowanie wpływa na pogorszenie odporności.

Warto pamiętać także o nienasyconych kwasach tłuszczowych np. omega-3. Ich bogatym źródłem są tłuste ryby morskie, tuńczyk, łosoś, śledź, sardynki i makrela.